REKLAMA

RZESZÓW. Obchody 30. rocznicy śmierci śp. majora Wacława Kopisto (FOTO)

RZESZÓW. Wojewoda podkarpacki Ewa Leniart wzięła udział w obchodach 30. rocznicy śmierci śp. mjr. Wacława Kopisto, Kawalera Orderu Virtuti Militari, Polonia Restituta, dwukrotnie odznaczonego Krzyżem Walecznych.

21 lutego 1993 r. w Rzeszowie zmarł major Wacław Kopisto. Uczestnik kampanii wrześniowej, żołnierz AK, Sybirak, który urodził się na Wołyniu. Gimnazjum kończył w Łańcucie. Po przeszkoleniu w Anglii jako skoczek „cichociemny”, podjął walkę w okupowanym kraju. Brał udział m.in. w akcji na więzienie w Pińsku, podczas której odbito kilku żołnierzy AK. Po wkroczeniu Armii Czerwonej został aresztowany. Spędził 10 lat w łagrach Kołymy i Komi.

W niedzielę w stolicy Podkarpacia odbyły się uroczystości z okazji 30. rocznicy śmierci śp. mjr. Kopisto, zorganizowane przez Instytut Pamięci Narodowej Oddział w Rzeszowie, TVP 3 Rzeszów, Okręg Podkarpacki Światowego Związku Żołnierzy Armii Krajowej, dr. Mieczysława Janowskiego prezydent Rzeszowa w l. 1991-1999 oraz Annę Pasierb, siostrzenicę mjr.

Obchody rozpoczęły się złożeniem kwiatów i zapaleniem zniczy przed obeliskiem poświęconym mjr. Wacławowi Kopisto obok budynku TVP3 Rzeszów oraz uroczystą Mszą Świętą w kościele pw. Świętego Krzyża przy ul. 3 Maja 20 w Rzeszowie.

Na wtorek 28 lutego br. zaplanowano sesję poświęconą majorowi, która odbędzie się w Sali konferencyjnej IPN ul. Chopina 23.

Mjr WACŁAW KOPISTO urodził się 8 lutego 1911 r. na Wołyniu. Był absolwentem Gimnazjum im. H. Sienkiewicza w Łańcucie. Studiował w Akademii Handlu Zagranicznego we Lwowie, którą ukończył w 1937 r. Zmobilizowany, uczestniczył we wrześniu 1939 r. w obronie Rzeczypospolitej. Internowany przez Węgrów, przedostał się do Francji i brał udział w kampanii 1940 r.

Następnie, w Wielkiej Brytanii przeszedł gruntowne przeszkolenie, by we wrześniu 1942 r. – jako skoczek „cichociemny” – podjąć walkę w okupowanym kraju. Czynił to w szeregach Armii Krajowej, uczestnicząc w działaniach „Wachlarza”. W styczniu 1943 r. brał udział w słynnym odbiciu kilkudziesięciu uwięzionych w niemieckim więzieniu w Pińsku. Od lutego 1943 r. był szefem „Kedywu” w Łucku.

Po wkroczeniu Armii Czerwonej w kwietniu 1944 r. został aresztowany i po sześciu miesiącach skazany przez trybunał wojenny w Kijowie na karę śmierci. Wyrok ten został zamieniony w styczniu 1945 r. na 10 lat więzienia w najcięższych łagrach Kołymy i Komi. Do Polski wrócił w roku 1955. Członek Światowego Związku Żołnierzy Armii Krajowej, Związku Sybiraków oraz Towarzystwa Miłośników Lwowa i Kresów Południowo-Wschodnich.

Kawaler Orderu Virtuti Militari, Polonia Restituta i dwukrotnie Krzyża Walecznych oraz odznaczeń brytyjskich. Swoje przeżycia opisał w książce: „Droga cichociemnego do łagrów Kołymy”. Jego imię nosi jedna z ulic Rzeszowa, przy której 14 sierpnia 2019 r. odsłonięto obelisk z pamiątkową tablicą obok budynku Oddziału Rzeszowskiego Telewizji Polskiej. Tablicę ufundował Instytut Pamięci Narodowej Oddział w Rzeszowie.

Na podstawie informacji IPN.

źródło i zdjęcia: Oficjalna strona Podkarpackiego Urzędu Wojewódzkiego w Rzeszowie


27-02-2023

Udostępnij ten artykuł znajomym:


Dodaj komentarz

Zaloguj się a:

  • Twój komentarz zostanie wyróżniony,
  • otrzymasz punkty, które będziesz mógł wymienić na nagrody,
  • czytelnicy będa mogli oceniać Twoją wypowiedź (łapki),
lub dodaj zwykły komentarz, który zostanie wyświetlany na końcu strony, bez możliwosci głosowania oraz pisania odpowiedzi.
Dodając komentarz akceptujesz postanowienia regulaminu.

Pokaż więcej komentarzy (0)